De Chasse Patat Bikers

(groepsfoto klik hier)

ZONDAG 25 APRIL: We verzamelen om 8.00 aan Traverke: Kemmel Trophy.wegkapitein: vader christ.

18 april 2010  verkenning 'Chasse Patat Classic'

 
Vooraleer ik begin met mijn verslag zou ik graag even uw aandacht vragen voor volgend opsporingsbericht ;
de Politie zone Gavers meldt een onrustwekkende verdwijning .
Het betreft hier de genaamde Hostijn Bjorn, in het wielermilieu beter bekend als Pirato El .
De ploeg waarvan hij deel uitmaakt heeft deze persoon als vermist opgegeven, op het ogenblik van zijn verdwijning
droeg de man koerskledij in oranje-blauwe kleuren met reclame opschrift Super - Chic .
Verplaatsen doet hij zich op een zwarte fiets met gele accenten van het merk Ciocc .
Hij zou op 10 april gezien zijn in het Centrum Ronde van Vlaanderen .
Met tips of informatie kan u steeds terecht op het nummer 101, of contacteer De Chasse Patat Bikers via het nummer
0485 / 97 24 28 .
 
Geen El Pirato dus zondag, wel van de partij waren Willem, Fweddy, Christ, Daene, Peter, Ronald en wegkapitein Becky .Laatstgenoemde nam ons deze voormiddag mee op het parcours van onze allereerste toertocht die eraan komt op 18 juli .Hij was nog maar net hersteld van zijnen 'Wieplesj' na zijn tuimelperte in de Constructpijl . Doch ondanks zijn wekenlange afwezigheid hield hij er een goed tempo op na en verwonderde zich erover dat we zo kalm startten . De vrees zat er toch een klein beetje in, we zouden namelijk de grote lus van 95 km rijden . Gelukkig moesten we deze keer niet wachten op Ronald, hij kreeg vandaag vlot de schoenen in de pedalen geklikt . Hij had eens naar de politie gebeld zei hij . De toertocht op zich is een hele mooie geworden ! Het epicentrum ligt in Frasnes lez Anvaing .Zonder heel veel te willen lossen over het parcours, wil ik wel verklappen dat na bevoorrading één de klimgeiten aan hun trekken komen . Het decor waarin we rondreden is gewoonweg prachtig, en zeker onder een stralend zonnetje zoals zondagochtend . En we waren niet alleen op pad .
Ook de Crazy Wheels kwamen we weer tegen, op helling 4 zagen we iemand naar boven geduwd worden die tussen zijn kader hing . Niet dat die klim zoveel voorstelde, geef ons dan maar de laatste . In volle afdaling zie je hem al opdoemen . Hij is steil van in het begin en wordt zelfs alleen maar steiler . Na de klimmetjes en met nog zo een 30 km te gaan kreeg Ronald het moeilijk,we gaven hem een half Temestatje en zetten een treintje op aan een aanvaardbaar tempo voor iedereen . Becky speelde de perfecte regelaar, zette zich op kop en bolde een 32 per uur .En het tempo zou nu niet meer veranderen, ieder om beurt deed kop en als een geoliede machine reden we richting Zwevegem . We maakten een tussenstop in Moen aan villa Becky . Hij pikte er de Chasse Patat kledij op voor onze Peet (Peter) .Toen we daar stonden te wachten passeerde een niet onaardig moedertje fietsend met haar kindje achterop, Daene aarzelde niet en greep naar 'den babetoeter' . Toen ze lachend opzij keek zei hij bijna verontschuldigend dat we gewoon enthousiast waren . Eenmaal onze wegkapitein weer op de fiets zat, leidde hij ons over de glooiende wegen richting Traverke . Op de eerstvolgende helling kreeg onze Christ zowaar op zijn appel van Becky .Willem kreeg in de laatste kilometers last van krampen, hij betaalde de tol van zijn talrijke bommetjes onderweg . De finale der stervende zwanen werd ingezet, en aan den arrivee zag Christine van op haar terras de verbrokkelde Chasse Patat troepen landen .
Indien er wat meer wind zal staan, beloven de finalekilometers vrij zwaar te zullen worden, hier zullen er veel op hun tandvlees komen te zitten . Zo ook bij ons; Fweddy kreeg zijn Leffe bijna niet meer binnen en Daene had last van bloeddoorlopen ogen . (rooie oogjes in plaats van rooie oortjes)
Al kan het verjaardagsfeestje van Barrie daar ook voor iets tussen gezeten hebben ! We werden weer flink in de watten gelegd door Christine, een bordje kippenboutjes zorgde ervoor dat de conversaties even stokten . Het inspireerde Fweddy wel tot volgend mopje ; hoe maak je van twee halve kippen weer één ? antwoord : met kippenbouten . Christ probeerde intussen een gesprek aan te gaan met Ronald, maar sprak hem voortdurend aan met Roland . Dan staat je volledige naam in koeien van letters op je trui, word je toch nog aangesproken als Roland !
Christ verwittigde ons ook al voor volgende week, zijn vader is mede wegkapitein naar de Kemmelberg .
"Hij is misschien wel 67 jaar maar rijdt rapper dan mij en heeft zo een dijen" ; en hij hield zijn handen zo een veertig centimeter uit elkaar .
We kijken er alvast naar uit ! Alsook of onze toertocht in de smaak zal vallen, ons viel hij alvast enorm mee !
Tot volgende week iedereen op de Kemmel Trophy

site onder constructie(weldra in orde), afspraken worden nog genoteerd; gastenboek via google!Verslag rit 11 april volgt...

11 april 2010 Memorial van de zwarte merel
 
Een hele nacht lang had ik met mijn Flandria klakske aan geslapen, nu Freddy Maertens het petje zoveel aangeraakt heeft zal ik het hoogstwaarschijnlijk ook nooit meer wassen .
Maar vandaag zou ik het toch ook niet aanhouden, want er stond een rit van Johnny Mottard op het programma,
dat wordt dus zweten ! Hij had iets in gedachten van zo een 120 km, we waren dus gewaarschuwd .
Met vier Deelijk(s)e gasten trokken we richting Traverke, zijnde ; Fweddy, Willem, Christ en Trekker Nico .
Ook op de afspraak aan ons lokaal waren Peter, wegkapitein Johnny Mottard en 'Frederiek Zannata' .
Jawel beste lezers, u leest het goed, geen sprake meer van een groene Heydens, Frederiek straalde op zijn nagelnieuwe Zannata in zwart - witte kleuren .(met een streepje grijs)
Wie iets minder straalde was Johnny, hij had slechts 2 uurtjes zijn bed gezien en was nog geeser dan Arno Hintjes na drie pakjes groene Michels . Hij was zaterdagavond naar "The place to party" geweest ( een waar schuurparadijs), en had geparty'd met een grote P .Ondertussen op de parking aan de overkant ... stond Ronald te sukkelen met zijn pedalen . Hij had nochtans pas vernieuwd en weer kreeg hij zijn schoenplaatjes niet vast in de pedalen . Willem die identiek dezelfde heeft raakte er wel in, Ronald werd bijna zot !
Het minste dat je kan zeggen is dat het niet klikt tussen Ronald en zijn pedalen .Na veel gesleutel en gewrikkel lukte het dan toch en beloofde hij ons een traktaat ter compensatie van het wachten .(een compensatie - consumatie)
Als hij dat iedere keer doet, saboteren we volgende week weer zijn trappers !
 
Johnny Mottard zette zich aan kop van ons achtkoppig peloton, en zette zijn cruise control op een kleine 30 per uur .Via Sint - Denijs reden we richting Spiere, om af te kicken van de Ronde van Vlaanderen namen we er nog een kasseistrook bij .(Jaja piraat, een schoon kasseibaantje zulle ! Maar ja, ge hebt de kans gehad om een achterwiel te lenen .)Daarna zochten we de boorden van De Schelde op . Of van l'Escaut beter gezegd want we reden Wallonees grondgebied binnen .De cruise control werd nu bijgesteld naar een vette dertig en KOERS gezet richting Doornik .
Eventjes over Doornik passeerden we de muur van Vaulx . Geen te vrezen helling of zo hoor, maar gewoon een  oude vestingsmuur .Ter hoogte van Antoing maakten we rechtsomkeer, zij het dan aan de overkant van De Schelde .
We waren zeer te spreken over het tochtje, het waren weer eens baantjes die je niet alle dagen voor de wielen krijgt . Merci Johnny !Aan onze linkerkant doemde een glooiing op in het landschap, Willem merkte op dat daar waarschijnlijk een lekker klimmetje moet verscholen liggen, het gaat duidelijk weer de goede kant op met onze Bellegem Willem ! Het lentezonnetje deed ons snakken naar een eerste tussenstop (terrasje) dit jaar .
Na meerderheid van stemmen (Fweddy en Willem staken wel twee handen op, maar kom) werd beslist dat we zouden halt houden op de Markt van Doornik . Die markt lijkt trouwens verdacht veel op een pleintje in Plopsaland met zijn fonteinen die uit de grond omhoog spuiten . Ze vormden trouwens een mooie erehaag om door te rijden . We installeerden ons in het zonnetje en Ronald gaf zijn tournée générale,of was het tournée génepedale ? Vooral de blonde Petrus bleek in trek .
De rust op de markt werd plots verstoord door een bende wielertoeristen met nogal veel driekleur in hun kleren .
Ze hielden er een fotosessie en trapten wat lol aan de fonteinen . Ze hadden de beentjes gladgeschoren en in olie gezet om schoon op het fotootje te staan .Ook hun 'materiaal' leek niet van het goedkoopste, Christ zat watertandend te kijken naar hun wielen met hoge zjanten . Ook Fweddy en Johnny zaten te watertanden maar dan wel langs de andere kant ! Daar kwam een koppel aangefietst en ze zochten hetzelfde terras op .
Onze aandacht werd getrokken door dat meisje wiens konijntjes tegen den draad aan zaten . (de boterkoeken lagen in de vitrine) Als klap op de vuurpijl zette ze zich ook nog eens knal in ons zicht, met de beentjes op een andere stoel . In geen tijd stond ons tafel wankel ! Was Daene meegeweest, hij kneep zijn toeter aan flarden .
Even later, vatten we ons stalen ros weer bij de gidon . Met veel miserie kregen we Christ weer in het zadel, hij blijft namelijk makkelijk plakken éénmaal hij op zijn gemak zit . De terugweg startte met de slechte kasseistrook (Jawel piraat) bij het buitenrijden van Doornik, waarschijnlijk de eerste maal dat niemand lek reed op die plaats .
Op het jaagpad langs het water hadden we de wind tegen, maar daar viel niet veel van te merken, we reden al zo snel als met wind mee . Fweddy, Christ en Nico waren de locomotieven van dienst . Frederiek ondervond op het einde dat hij ook op zijn nieuw masjientje even hard moet trappen . Maar hij beet zich vast in de wielen, en liet het gat niet vallen . Eenmaal weer op de openbare weg werd de orde verstoord door ontsnappingen die nergens op uitdraaiden en
wat krachtpatserij op Sint - Denijsberg en de uitloper aan d'n DRIWISKI .
Op de helling naar het Trekteurke toe, achtte Frederiek zijn moment gekomen, hij schakelde zijn Zannata naar een bergverzet en liet de rest achter zich als waren het standbeelden . Peter had nog geprobeerd om mee te gaan, maar zijn wiel slipte door en hij kreeg net een krampke . De laatste kilometers werden nog gekleurd door een ontsnapping van Nico, Christ en Willem, en die laatste etaleerde zijn spurtersbenen aan de finish .
Dit na een ritje van zo een 80 km aan 27 en een sjieke gemiddeld .
In het Traverke lieten we de hete hapjes ons welbevallen, alsook de hete hapjes op TMF !
Volgende week onze toertocht verkenning onder leiding van "La Grinta - Whiplash - Lasso van Moen - Becky" .
Tot dan
 

10 april 2010 Fotosessie   CRVV

 
Vandaag trokken we met een delegatie Chasse Patatters richting Centrum Ronde Van Vlaanderen .
Op het programma stond een fotosessie met onze peter Freddy Maertens .
We hoopten er een mooie foto te kunnen nemen die zou kunnen dienen voor op de affiches van onze toertocht .
Het was verzamelen geblazen aan het Traverke, en de vers gewassen - en geschoren gezichten die het plaatje moesten sieren waren ;
Barrie, Becky, 'Bompa' Christ, Daene, El Pirato en Fweddy . Voor de styling en fotografie zorgden respectievelijk Lievin en Ine .
Het konvooi met wagens vond parking langs de Schelde tussen de woonwagens van de foorwijven .
Tegen de gevel van het Centrum zagen we onmiddelijk de Giani Motta van Johnny Mottard blinken .
De bandjes rookten nog, wat ons deed vermoeden dat Johnny weer een serieus lijntje had getrokken .
En jawel hoor, 'de Cancellara van Outrijve' zat reeds in de cafetaria met een verwenkoffietje voor zich uit .
We betrapten hem juist toen hij aan het lonken was naar een blondine die aan de ingang zat van het belevingsmuseum .
Onze manager (Daene) stapte meteen naar de ingang van het museum om concreet af te spreken .
Barrie was al de bierkaart aan het doornemen toen Daene ons aanmaande om eerst de foto te gaan nemen .
Daar onze club - maatpakken nog op de onderhandelingstafel van onze voorzitter (Daene) liggen, hadden we allemaal
ons koerstenue aangetrokken in de paskamer van de Ronde - shop .
 
Dan was het zover, nadat we de schaafwonden op Becky zijn hoofd hadden weggeschminkt kon de fotoshoot van start gaan .
Eerst was er nog een plechtig moment toen onze PR man (Daene) een Chasse Patat truitje overhandigde aan onze peter .
Hij spiekte vooraf nog heel even op zijn spiekbriefje, om vervolgens de legendarische woorden uit te spreken ;
"Hierze, ge meugt dadde in" .
Je zag direct dat de tweevoudige wereldkampioen enorm vereerd was en hij hield het shirt fier voor de borst .
Ine twijfelde niet en legde dit memorabele feit vast op de gevoelige plaat .
Freddy was met ons in het museum getrokken voor de prachtige rode volgwagen van Flandria .
We poseerden er samen met hem in enkele verschillende opstellingen, we mochten zelfs op de portebagage van de wagen plaatsnemen !
Ine had een beetje moeite om het hoofd van El Pirato gekadreerd te krijgen .
Fweddy kreeg ook nog het nodige kledingadvies van zijn idool, meerdere keren zette hij het Flandria petje wat hoger op het hoofd, "Ge zijt precies Briek Schotte
azo !" ; sprak hij . Hij beloofde ook verder nog zijn uiterste best te zullen doen om er op 18 juli (toertocht) bij te zijn, en hij ging meteen een verlofaanvraag invullen .
Hij was eens curieus naar die 'bende zotten' . En weg was Freddy, want de groep die hij moest rondleiden stond al te wachten .
Intussen stond Barrie weer in de Ronde - shop de retro koerstruitjes te bepotelen . Hij heeft namelijk een wielerkostuumfetisj .
Maar toen we hem zeiden dat we in de cafetaria nog een pot gingen pakken, nam zijn andere fetisj de bovenhand en volgde hij gezwind .
We installeerden ons aan de grote ronde tafel waar tal van wielergrootheden reeds hun handtekening op achter hadden gelaten .
In het midden zat zelfs de knieschijf van Wilfried Nelissen verwerkt ! Allee ja, zo maakte Johnny mij wijs ...
Tussen pot en pint (Flandrien en Kwaremont) en het gebruikelijke verzoeknummer van Daene, zijnde een kaasbordje, blikten we terug
op deze fotosessie en keken voorruit naar komende activiteiten .
En de eerste afspraak volgde 's anderendaags al met de Memorial van de zwarte merel ...
Wordt later vervolgd .

ZATERDAG 3 april: De ronde van Vlaanderen: YES YES YES...verslag volgt later.

BRUGGE omstreeks 7 uur
Vier graden op de thermometer, tientallen nationaliteiten in de straten en naar schatting een paar miljoen euro aan peperduur fietsmateriaal onder de kont van de deelnemers .
De Brugse straten liepen om 7 uur al vol met een paar duizend wielertoeristen die zich, een dag voor de profs, aan het volledige parcours van de Ronde van Vlaanderen wilden wagen .
Vanuit Brugge vertrokken ze voor ruim 250 kilometer labeur op de fiets ...
 
Onder hen; Daene, Johnny Mottard, Trekker Nico, Fweddy en Boekhouder Christ, die de Chasse Patat Bikers Pro Tour ploeg vertegenwoordigden .
Ook zij hadden vandaag een afspraak in Brugge met Vlaanderens mooiste . En spijtig voor Phaedra Hoste en Cilou Annys, maar het betrof hier de enige echte Ronde van Vlaanderen !
Het was een drukte van jewelste aan het  ploegbusje van ploegleider Lievin; de fietsen werden uitgeladen, koersplunjes aangetrokken en ploegorders doorgenomen .
Man in in vorm Christ, werd meteen een hak gezet toen bleek dat hij geen startnummer had en zodoende dus de bevoorradingen zou missen .
Daene en Fweddy hadden nog een startnummer over maar bleken het héél toevallig allebei vergeten ...
We maakten ook kennis met die typische Brugse gastvrijheid, toen onze teambus werd aangemaand onmiddelijk te vertrekken, anders zorgden zij wel voor een sleepdienst .(al die moeite !)
 
Toen we ons naar de Grote Markt begaven, stootten we er op een immense rij om eerst even over het startpodium te rijden, de ervaring van vorig jaar leerde ons dat dit zeker een uur vertraging kost . We startten dan maar zonder eerst aan Michel Wuyts te vertellen dat de benen wel goed zijn, en dat we er alles aan gedaan hebben, en dat de ploeg klaar is en dat we er op de Muur iedereen gingen afrijden, enzoverder, enzovoort, ...
Nog voor we de stad Brugge goed en wel buiten reden moest er bij enkelen onder ons al wat nervositeit geventileerd worden, en maakten we van een rood licht gebruik om een plasje te maken .
Er werden controles aangekondigd op wildplassen, dus plasten we héél kalm en rustig .
Aan de lichten moesten we vervolgens linksaf de grote baan op richting kust, via Zuienkerke naar Wenduine, om daar de koninklijke baan te nemen richting Oostende .
Het was opletten geblazen, in grote groep op fietspaden rijden vergt de nodige concentratie, wanneer op het onverwachts de remmen worden dichtgeknepen, gevolgd door een Auw ..!
En de vele steentjes en andere vuiligheid die voor heel wat lekke banden zorgden over het ganse parcours .
Of wanneer het fietspad verder loopt op een verhoog en te laat werd opgemerkt, dan hoorden we achter ons het carbon of aluminium tegen de grond smakken .
Toen iemand een bocht aan het afsnijden was, riep Daene de man toe; dat hij zijn aandenken niet zou krijgen . Er reden weer nogal wat 'figuren' mee, mannen met horizontaal gestreepte truien
waardoor het leek alsof ze in hun pyama op de fiets zaten, enen met lang haar dat bijna in zijn achterderailleur vernestelde, met een broek aan die strakker zat dan een bikinitopje rond de tieten van Tess Goossens, Tom Boonen kloonen, retro coureurs met een Faema petje, en een Fabian Cancellara dubbelganger (al waren zijn dijen een stuk minder imposant ).
Toen Christ iemand opmerkte zonder valhelm vroeg hij aan Daene of hij hem een boete zou aanrekenen .
Even voorbij Oostende ging Fweddy wat voorop gaan rijden, hij had een bord zien staan met LEFFINGE, en dacht dat dat de eerste bevoorrading was, maar die kwam er pas in Toeroet .
(beter gekend als Torhout)
In vier rijen naast elkaar was het minutenlang aanschuiven om eens te scharrelen in de dozen met suiker en honingwafels, muslirepen, pennepisse (peperkoek) ,basins vol appelsienen en bananen . En om de dorst te lessen was er een happy hour voorzien; zo konden de bidons bijgevuld worden aan de vaten isostar .(tussen 9 en 10 uur was er een gratis vat) Enkele cijfertjes : er zou zo een 30000 liter sportdrank, 12500 bananen en 130000 wafels worden uitgedeeld .
Uit kompassie namen we wat extra mee voor onze zwartrijder Christ, en werd het thuisfront verwittigd, Fweddy's vwoutje zou naar Desselgem afzakken met het 'vergeten' startnummer .
Na de bevoorrading was het rijden met wind op kop, bij momenten haalden we nog amper 24 km per uur ! Johnny Mottard vroeg zich dan ook luidop af ; "Wa steekn die gastn daar uit vanvoren ?"
Hij kon het blijkbaar niet meer aanzien en ging een beetje gaan helpen van voor . Toen we bijna op grondgebied Hooglede waren trokken de donkere wolken zich samen boven ons hoofd en zetten vervolgens de hoofdkraan open . Na het parcours mochten we nu ook kennis maken met typisch Ronde van Vlaanderenweer, zo zou het in het Nieuwsblad van 1913 gestaan hebben : her en der ploften oude wijven naast hen in de velden neder ende de wind wakkerde nog meer aan waardoor menig renner van zijnen vélo afwaaide, 23 van de 37 gestarte Flandriens begaven onder dezen onmenschelijke omstandigheden en staakten hun vreselijken tocht door beide Vlaanders, om thus bleitend bij moeder aan de Leuvensche stoof te bekomen .
De regen had kennelijk ook bij Johnny voor een kortsluitingske gezorgd, want hij was nu in zijn dooie eentje een 300 meter voor het peloton gaan uit rijden .
Na Roeselare kwamen we snel op bekend terrein via ; Ledegem, Lendelede, Hulste, Bavikhove, Ooigem, naar Desselgem ...
Het middelpunt van de Ronde 2010, lag in Desselgem, Dorp van de Ronde ! En dat zullen we geweten hebben, de brug over de Leie was gehuld in rode lopers met op de bogen koersfietsen,
de Liebaardstraat hing vol met vlaggetjes en grote doeken met de beeltenis van de laatste der Flandriens ;Briek Schotte .
In de tent waar de bevoorrading lag zat de ambiance er al goed in, een lokale vedette maande ons aan tot het meezingen van zijn twee megahits 'Desselgem Dorp van de Ronde' en 'Ijzeren Briek', en geloof het of niet maar tegen dat je de tent uitkwam zaten zijn meezingers al goed in het hoofd .
Daene was intussen vermist geraakt, we waren net van plan de cel vermiste personen te bellen maar hij stond zich al te warmen aan zijn vrouwtje Lore toen we buitenkwamen . Fweddy en Christ reden ondertussen om het befaamde startnummer, en toen dat uiteindelijk aan het stuur van de Wilier hing, verzekerde Christ ons dat het nu echt kon beginnen en dat hij zou demareren op de Bosberg .
Deze tweede bevoorrading ligt op kilometer 108 en intussen was er in de kopkes van twee man één en ander aan het spelen, zodanig zelfs dat ze over een eventueel staken van de tocht nadachten . Vreemd genoeg of misschien niet waren het de twee die de Ronde al eens uitgereden hadden, zijnde Johnny en Fweddy .
Johnny kon niet aarden tijdens dit soort massa evenementen, veel te veel volk naar zijn zin . Fweddy had niet alleen het water, maar ook een beetje de moed in zijn schoenen staan, zijn moral was met de regen weggespoeld . Heel even vertrouwden ze mekaar toe dat ze er niks mee zouden inzitten om huiswaarts af te draaien . Maar ze hielden het voor zichzelf en lieten de groep niet in de steek en vertrokken weer samen . Op de baan Desselgem - Waregem stond een bus met volgers uit het Deerlijkse, het bonte allegaartje droeg Atlas petjes en waren in de elektriciteitspalen geklauterd om vrienden-deelnemers van hen aan te moedigen . De bus was voor de éne helft gevuld met mensen en de andere helft met gele bakken .
Na Waregem was de spielerei gedaan en mochten we in Nokere al eens recht op de trappers, de eerste kasseien dienden zich aan in Wannegem - Lede met de befaamde Huisepontweg .
Via Huise trokken we richting Helling nummer 1 van de dag namelijk ; DEN AST, de helling zelf stelt niet zoveel voor en kan gerust op de grote plaat genomen worden, het is wel een mooi klimmetje dat prachtig gelegen is in het dorp Mullem . Zo een dorpje waar de tijd wel honderd jaar lijkt stil heeft gestaan, met kasseien ook voor en na de helling .
Het ene kleine dorpje na het ander volgde nu, zoals Heurne, Eine, Bevere en Ooike . Je voelde de nervositeit in de gelederen sluipen en de ongecontroleerde manoeuvres naar boven komen, iets wat Trekker Nico aan den lijve mocht ondervinden toen iemand zonder verwittigen aan de kant ging en hij een val niet meer kon ontwijken .
Het bovenbeen bleek geraakt en de beenstukken gescheurd maar onder het motto 'Nie Trunten' hervatte onzen Trekker zijn onderneming . (zo zien we het graag)
Daene reed in deze klassieker trouwens ook rond met een kapotte knie, maar eerst moest die Ronde op zijn palmares en daarna pas wil hij onder het mes ! (hoe zot in het hoofd kan een mens zijn) Ontstekingsremmers zijn er voor iets, en dus reed Daene verder . Er zat trouwens nog een derde man aan de pillen, de Fweddy was aan de kop gaan rijden tegen de wind in, toen opeens